وجبت له الجنة ، و الله ما خلعه من يده حتى خلعه من كل ذنب و من كل خطيئة . قال : بأبي و أمي يا رسول اللّه هذا لهذا ؟ قال : هذا لمن فعل هذا من أمتي . انس بن مالك گفت : سائلى به مسجد آمد در حالى كه مىگفت : چه كسى خداوند را قرض مىدهد ؟ در اين هنگام على ( ع ) كه در حال ركوع بود دستش را به سائل نشان داد ، يعنى آن را از دست من در آور . پيامبر فرمود : اى عمر واجب شد . عمر گفت : پدر و مادرم فدايت اى رسول خدا چه چيزى واجب شد ؟ گفت : بهشت بر او واجب شد ، به خدا سوگند آن را از دست او در نياورد مگر اينكه او را از هر گناه و خطايى در آورد . گفت : پدر و مادرم فدايت اى رسول خدا ، اين به آن ؟ فرمود : اين براى هر كسى از امت من كه چنين كند . 223 - عن أنس قال : خرج النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم إلى صلاة الظهر فإذا هو بعليّ يركع و يسجد ، و إذا بسائل يسأل فأوجع قلب علي كلام السائل فأومأ بيده اليمني إلى خلف ظهره فدنا السائل منه فسلّ خاتمه عن إصبعه فأنزل اللّه فيه آية من القرآن و انصرف عليّ إلى المنزل فبعث النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم إليه فأحضره فقال : أي شيء عملت يومك هذا بينك و بين اللّه تعالى ؟ فأخبره فقال له : هنيئا لك يا أبا الحسن قد أنزل اللّه فيك آية من القرآن : ( إنما وليكم اللّه و رسوله ) . انس گفت : پيامبر خدا به نماز ظهر رفت پس على را ديد كه ركوع و سجود مىكند و سائلى اظهار حاجت مىكند ، سخن سائل دل على را به درد آورد ، پس اشاره كرد و دست راست خود را به پشت خود برد ، سائل نزديك شد و انگشتر را از انگشت او در آورد ، پس خداوند آيه‌اى از قرآن را نازل كرد و على به منزل برگشت ، پيامبر كسى نزد على فرستاد و او را احضار نمود و گفت : امروز ميان خود و خدا چه عملى انجام داده‌اى ؟ على جريان را خبر داد ، پيامبر گفت : گوارا باد بر تو اى ابو الحسن ! خداوند دربارهء تو آيه‌اى از قرآن را نازل كرده است : « انما وليكم اللّه و رسوله » 224 - عن محمد بن الحنفية أن سائلا سأل في مسجد رسول اللّه فلم يعطه غير علي أحد شيئا ، فخرج رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم و قال : هل أعطاك أحد